สมัยหลวงพ่อจำพรรษาอยู่วัดชลประทานฯ
มีทหารมาบวชอยู่กับเจ้าคุณปัญญาฯ
แล้วมาอยู่กับหลวงพ่อ
เขาเล่าว่าที่บ้านของเขามีศาลพระภูมิ
พ่อแม่เขานับถือศาลพระภูมิ
หลวงพ่อสอนเขาให้รู้สมมติ
ให้รู้ว่าผีไม่มีตัวตน
ถ้าจะกลัวผีให้กลัวคนดีกว่า
เพราะคนสามารถตบตีทำร้ายกันได้
ส่วนผีทำอะไรไม่ได้
ถ้าดีจริงก็ต้องปลูกบ้านอยู่เองได้
หาอะไรกินเองเป็น
แต่นี่ปลูกไม่เป็นหากินเองไม่เป็น
คนต่างหากปลูกบ้านให้พระภูมิอยู่หาของให้พระภูมิกิน
คนต่างหากที่ปกปักรักษาพระภูมิ
แต่คนเรามันโง่เชื่อถือตามกันมาตั้งแต่ครั้งพ่อแม่.
เขาเข้าใจ. พอสึกก็ไปเล่าให้พ่อแม่ฟัง
และชวนให้รื้อศาลพระภูมิทิ้งแต่พ่อแม่ไม่ยอม.
อยู่มาวันหนึ่งหลานไม่สบาย
พ่อแม่เขาว่าเพราะไปทำผิดศาลพระภูมิจะต้องเอาหัวหมูไปบูชา
ชายคนนั้นก็มาหาหลวงพ่อ
และเล่าให้ฟังว่าพูดอย่างไรแม่ก็ไม่เชื่อ
หลวงพ่อจึงบอกว่า เมื่อแม่จะทำก็ให้ท่านทำไป.
วันนั้น พอแม่เขาเอาหัวหมูไปบวงสรวงพระภูมิเขาก็ไปคอยดู
พอแม่ก้มลงไปกราบศาลพระภูมิ
กราบไปกราบมาไม่ทราบว่าอะไรมันตกใส่หัวแม่จนแม่เจ็บมากร้องออกมา
เขาจึงกระโดดเอาฆ้อนไปทุบศาลพระภูมิแล้วพูดว่า
แม่กูมากราบไหว้เอาหัวหมูมาให้กิน
มึงยังมาตีหัวแม่กู เนื่องจากแม่เขาเจ็บมากจึงไม่ได้ห้ามลูกชาย
ดังนั้นเขาจึงเอาศาลพระภูมิไปทิ้งเสียได้
สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ จิตใจคนชอบไปยึดมั่นถือมั่นในสิ่งที่ไม่มีตัวตน
หลวงพ่อเทียน จิตฺตสุโภ
หนังสือพลิกโลก เหนือความคิดหน้า 25
