ตั้งใจฟังให้ดี
ญาติโยมและเพื่อนภิกษุสามเณรทั้งหลาย
เมื่อตั้งใจฟังแล้วก็จดจำได้ เรียกว่า "รู้จำ รู้จัก"
จากนั้นเราก็มาศึกษาหรือปฏิบัติให้ "รู้แจ้ง รู้จริง"
หรือที่เราเห็นเอง เข้าใจเอง
การมาศึกษาและปฏิบัติธรรมนั้น
ส่วนมากเรายังไม่ค่อยรู้และยังไม่ค่อยเข้าใจกัน
ส่วนมากเรารู้แต่เพียงการทำบุญให้ทาน รักษาศีล
และการทำสมถกรรมฐานส่วนลึกเข้าไปอีกนั้นรู้กันน้อย
เรื่องเจริญวิปัสสนานั้น
มักจะมีกรณีเฉพาะบุคคลใดบุคคลหนึ่งรู้ขึ้นมา
แล้วนำมาสอนนำมาพูด
คนก็เลยเกียจคร้านไม่อยากปฏิบัติจึงเข้าใจกันน้อย
รู้เพียงสมถกรรมฐานเท่านั้น
บางคนทั้งๆที่ตัวเองทำสมถกรรมฐานอยู่
ก็ยังไปเรียกว่า "วิปัสสนา" ก็มี
เพราะยังไม่รู้แจ้ง รู้จริง เพียงแต่รู้จำ รู้จักเท่านั้น
หนังสือ : เปิดประตูสัจธรรม
หน้าที่ 17
พิมพ์โดย คุณพิไลวรรณ รัตนจินดา
@Jippe Rattanachinda
หน้าที่ 17
พิมพ์โดย คุณพิไลวรรณ รัตนจินดา
@Jippe Rattanachinda